Kalk ve beni dinle , sana güç veririm , kafanla dalaştığında sana yardım edebilirim , beni bilirsin tam 30luk 3 tanımlı pis sakallı ,donuk bakışlı İklimi az ılıman çoğu yağışlı,yaşar fâni yazlı-kışlı.Onların şahidi görür gözlü benimkisi âmâydı , unutmadıklarımın hepsi güzel birer simâydı.Sen kendinle çatışmadayken , savaş verirken oradaydı.Taşla kafan çarpıştığında ya da kafan taşa yaslandığında anlarsın ki ; kötü gider , iyi gelir.Zaman sofrandaki en lezzetli mühim yemek .Azaldıkça aç kalmanın korkusuyla kuryacaksın ,bu sebeble yaşlanacaksın , çünkü sen de baştan olmak üzere sonlanancaksın , trilyon da olsan harcanacaksın, savaşı kes barışacaksın! kendinle aynalarında birebir anlaşacaksın.

Nakarat

Bir kulaç daha atsam karadayım , beni hiç böyle bir denize dalmadım üzerimde pantalonum artı ayakkabılarım, ha gayret!...
Bir sene fırtına , üzerimde dolunay , gün yüzü asmış , dalgalar boyum aşmış , nefesime gücü bahşet mevlâ , bir kuç daha atsam olur evvel Allah.

Benim bahsettiğim o derinlik hiç bir denizde yok , benim yumruklarımın içi boş , korkma yakmaz canını.
Allah seni ensen gibi dümdüz etmeden geri dön hemen , dünya kızına aşık olmak seni delirtir , bu kız izdivaç için ne kötü bir cariyedir, ecel aramaz Enseler , yerine gelmez sarsılan güvenler , içine düştüğüm masalsı serüvenlerdir gamzelerme âb-ı hayattan can verenler.
Yüzmekten yorulduğum bu en derin denizdir boğulduğum, 4lük lerim kulacı atar , benim benim !...
Dipte vurgunum , moralsizim solgunum, yine de kendime teskin edebilecek bir seviye olgunum , pişmanlık asla kaçamayacağım bir canavar .Elleri Bazen öldürür, bazen sertçe yakalar bil ki ;
Sagopa cesaretinin bir kısmını zulada saklar ,yanan ışıklarımı kaplayacak kadar karanlığım var.

Tohumdun yüreğimde fidan oldun büyüdün,
Ağaç idin bağımda, çınar oldun yürüdün.

Nasıl söküldün öyle, çatır çatır içimden,
Köklerin yüreğimde kan revan oldu birden.

Çalı çırpı bıraktın giderken yüreğimde,
Hepsi bir kıymık gibi beynimin her yerinde.

Dilin ne derse desin, gözün öyle demiyor,
Seni sevmedim derken, dilin yalan söylüyor.

Burası Ulus parkı, karşımız Anadolu,
Gönlümün öbür yanı ondan böyle sır dolu.

Yalnızım bu şehirde, hem de yapayanlızım,
Boğuluyorum gitme, şair olur bir yanım.

Yok böyle demiştim ben, yanlış anladım hemen,
Bunun hepsi hikaye, baştan komiğiz zaten.

Kendimizi kandırdık, kargalar güler buna,
Birde ciddiye aldık, karganın papuç damda.

Bu koca alemde biz, varla yok arasıyız,
Olmasak da olurdu, varsak yaşamalıyız.

Olmayacak duaya amin demeyelim biz,
Herkes kendi yoluna biz hep böyle gideriz...(((ßedirhan Gökçe)))

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Çoğalmak neyse ne azalmak zor
Birisi seni her an bırakıp gittiğim
Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor
Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim
Gözlerine kirli bir bulut getirdim
Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor.


Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse onun sıcaklığı.
Öbürü en içten çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o basıp gitmekse o
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı.


Elimden gelen bu ben iki kişiyim
İkisi birden çıkmaya uğraşıyor
Bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim
Birisi yeni baştan serüvene başlamış
Öbürü silahında son mermiyi sıkıyor
Çoğalmak neyse ne azalmak zor.

(((Atilla iLhan)))